Fetva Meclisi

Soru

Hocam şu an hayatımın belirsiz bir dönemindeyim. Mezun oldum ve bir işim yok. Bir sınav için hazırlanıyorum uzun zamandır. Aklıma türlü düşünceler geliyor. İmanım gevşiyor ve bol sohbet izlesem de tutamıyorum. İnsanların iki uç olarak yaşaması çok garip. Çoğu insanın dilinde Allah evet, İslam’a inanıyorlar ama günlük hallerinde dilediklerini yapıyorlar. Kadınlar tesettürsüz dışarı çıkıyor. Namazsız ve oruçsuz yaşayıp giden bir sürü insan, bir yandan da çarşaflı kadınlar ve çok iyi Müslümanlar. Bazen çok mu abartıyoruz acaba diyorum. Allah ibadetsiz Müslümanları affederse bizi de affeder. Belki ibadetleri tam yapmasam da hiç cehenneme girmem affeder beni diye düşünüyorum. Ben ibadetlerde hep zorlanıyorum. Günde beş vakit namaz ve çalışıp para kazanmamız gereken saatlerde de iki vakit kılmamızın gerekmesi (öğle ve ikindiyi iş yerinde kılmaktan bahsediyorum) ayrıca tesettür emri gibi neden bu kadar çok şey isteniyor bizden. Ben neden namaz kılamazsam cehennemde yanacağım? Yanmak istemiyorum ama bu beni namaza karşı tembellikten alıkoymuyor. Allah namaz kılamazsam neden beni yakacak? Yaşadıkça birikecek bunlar. Bir yanda dünya sıkıntılarına karşı sabretmemiz bekleniyor ama bunları verene de ibadete devam etmemiz gerekiyor. Ben başıma gelenlere çok öfkeleniyorum, her şey Allah’ın elinde sonuçta. Allah bana istediğimi vermiyorsa ben neden bunları yapıyorum diyorum. Verdikten sonra yapacağım ama diyorum. Sonra pişman oluyorum sonuçta emredilmiş. İnsanın ölene kadar şikâyetsiz bir biçimde emirlere itaat etmesi çok zor bir şey. Eskiden imanım daha kuvvetliydi. Ne oldu bana böyle anlamıyorum. Bana yardım eder misiniz?