Fetva Meclisi
Soru
Hocam ben öğrenciyim ve psikoloji okuyorum. Babam için çok üzülüyorum. Hiç Kur'an okumuyor, sohbetlere katılmıyor ama bolca televizyon ile meşgul. Bazen İslam’a dair kurulmayacak cümleler söylüyor ama kendisi Müslüman ve özünde iyi bir insan. Annem ile güzel konuştuğunu hiç işitmedim. Bir yıl boyunca tek kelime konuşmadıklarını biliyorum. Ayrıca iki ablam var ve büyük ablam diğerini hep kıskanmış ve bunu içinde çok büyütmüş. Birkaç yıl öncesine kadar ablam bizimle hiç konuşmuyordu ve hep asık suratlıydı. Annem küçük ablama karşı farklı bir ilgi beslemiş zamanında ve zaman zaman bunun etkisini görüyorum. Evimiz sürekli huzursuz, hepsi tek tek çok iyi insanlar ama biz bir araya gelemiyoruz ve bu insanın kalbini çok bunaltıyor. Ben de çokça hata yapıyorum babama ve anneme karşı. Şeytan bana sürekli geçmişi hatırlatıyor, babamın bana hiç sarılmayışı ve sevmeyişini düşünüyorum. Hocam kendimi sıkışmış gibi hissediyorum çoğu zaman ve bunları düşündükçe hiçbir şey yapasım, konuşasım gelmiyor. Ne yapmalı, nasıl davranmalıyım?