Fetva Meclisi

Selamünaleyküm. Bunca şuurunuza rağmen bu kadar hayati bir meselede eften püften dallara tutunmanız akıllıca değil. Hemen evlenmelisiniz. Eğer karşınızdakinin evlilik için hazırlığı yoksa o onun bileceği iştir. Siz başınızın çaresine bakmalısınız. Ya da söylediklerinizde samimi değilsiniz.

Bu durumu bir hastalık kabul etmek ve tedavisi için imkânları kullanmak son derece doğal ve olması gereken bir sonuçtur. Allah’ın bu nimetini helal daire içinde aramanız ancak bir fazilet olabilir. Çocuk olmuyor diye boşanmak şart değildir. Eğer bu durum eşlerden birinin tahammül seviyesini zorluyor ve sağlığını etkiliyorsa boşanmak normal görülebilir, belki bir psikologla görüşülebilir. Bununla yaşamayı kabullendiğiniz takdirde bunu eşinizle paylaşınız ki o da rahatlasın. Tam tersi kaldıramayacağınızı anlarsanız da boşanmayı düşünmeniz bir vebal değildir. Çocuk sahibi olmak güzeldir ama yaşamak için şart değildir. Allah yardımcınız olsun.

Kızım, baban “olmaz” demedikçe hiçbir sakınca olmaz elbette. Bu açıdan durum normaldir ama şunu da bilmeni isterim: İstanbul cennet değil, oranın da kendine ait sıkıntıları var ve o sıkıntılar seni muhakkak bulacak. Bunu da bilmelisin. Evlenme meselesine gelince, sakın bu hissiyatını karşındakilere sezdirmeyesin, aç kurtları uyandırmış olabilirsin. Senin için dua ederim. Gelebilirsen vakfımıza gelebilirsin, oradaki hanım arkadaşlarınla tanışırsın.

Selamünaleyküm. Bir kere bu durum, sizin hâla kaybolmamış ahlâklı hanımlardan olduğunuzu gösteriyor. Bu iyi bir durum, tebrik edilmelisiniz. İkinci mesele de, bu anlattığınız şeyler sizin evlilik vaktinizin gelmemiş olduğunu da gösterir. Bu da bir zaman geçmesiyle düzelir. Sakın kimsenin evlilik teklifini kendiniz görüşerek konuşmayın. Bütün bu anlattıklarınız uçup gider. Size anne babanızla gelsinler. Ondan sonra siz oturun görüşün, beğenin evlenin, cennet kadını olun inşaallah.

Selamünaleyküm. Eşiniz ortada kalmadan önce siz ortada kalmışsınız zaten. Onunla oturun, enine boyuna bir görüşün. Ayrılmayı o da istiyorsa siz kendinizi kurtarın. Belki aklınızı başınıza alırsınız da iyi bir Mü'min olarak yaşarsınız.

Kıymetli kardeşim, tabii ki samimi olup olmadığımız konusunda bir miktar endişelenmemiz normal hatta iyi bir şeydir. Fakat bu durumun bir vesveseye dönüşmesine ve bizi kilitlemesine, enerjimizi aşağıya çekmesine izin vermemeliyiz. Sizin durumunuz özelinde şöyle bir yöntem söyleyebiliriz. Bir süre, samimi olup olmadığınız konusundaki endişelerinizi kulak ardı edin. Samimi olsanız da olmasanız da namazlarınızı kılmaya ve diğer ibadetlerinizi güzelce yapmaya devam edin. Bu konudaki endişelerinizi kafanızda çok dolaştırmayın. Bu konuda bir başarıya ulaşamazsanız, bir psikologdan yardım almaya çalışın. Evlilikle alakalı durumunuzu değerlendirmeleri açısından aile büyüklerinizle, kendinize yakın hissettiğiniz diğer büyüklerinizle istişare edip bu konuda neler yapılabileceğini düşünün ve konuşun. Bu konuda atılması gereken adımları geciktirmeden bir an önce atın. Kendinizi küçük veya yetersiz görmeyin. Allah, hak yolunda gitmeye çalışanların yardımcısıdır, deyip tevekkül edin. Kendinize sevdiğiniz bir meşguliyet bulun. Öyle ki hem kalbiniz onla hoş olsun, hem zihniniz onunla meşgul olsun hem de bedeniniz onunla yorgun düşsün. Salih insanlardan oluşan topluluklarda bulunmaya çalışın. Oralarda Allah'ı zikretmeye çalışın. Allah'tan konuşun. Salih insanlardan dostlar, arkadaşlar edinin. Onlarla düzenli olarak görüşüp Müslümanlığınızda birbirinize yardımcı olmaya, birbirinize destek ve moral vermeye çalışın. Yalnız kalmayın. Boşlukta kalmayın. Allah'a sığının. Allah'a çokça dua edin. Allah yardımcınız olsun. Allah'a emanet olun.

Ölen kişinin babası, annesi, iki kızı ve iki erkek kardeşi var kabul edersek sonuç şudur: Babası % 16,6 Annesi % 16,6 İki kız çocuğu % 33,3’şar Hisse alır. Başkası hisse almaz. Kendi öz annesi ondan önce öldü ise şu şekilde bölünecek: Baba % 33,3 Kızların her biri % 33,3

Bazı yanlışlar kalıcı iz yapan ve başkalarına da etki eden yanlışlar olur. Bu yanlışları anne tek başına düzeltemiyorsa elbette babası ile münasip bir dille bunları paylaşmalıdır. Her yanlışı paylaşmak ise çirkin olur. Allah yardımcımız olsun.

Babanın çocuğu üzerindeki hakkı sıradan bir hak değildir, bir insan nefes almazsa ne olursa babanın hakkını haram etmesi de bir çocuk için aynı sonucu doğurur. Allah muhafaza buyursun, böyle bir şeyden ateşten korunur gibi korunmak gerekir. Kimin başına geldi ise de o, ölmeden önce bunu telafi etmelidir. Babası vefat etti ise dualar ederek, sadakalar vererek bir ihtimal de olsa fırsatı yakalamaya çalışmalıdır.

Ona karşı kötülük yapma. Arkasından konuşma. Malına zarar verme. Hastalanır sana muhtaç olursa ilgilen. Karşılaştığın yerde selam ver. Gerisini merak etme.

Beddua doğru değildir. Peygamber aleyhisselam efendimiz insanın kendi yakınlarına beddua etmesini nehyetmiştir. Umarız duaları ağır basar.

Anne ve babanın evlada duasının/bedduasının kabule yakın bir dua olacağı şüphe götürmez bir hakikattir. Babanın evladına duasını peygamberin ümmetine duası gibi görmeye mecburuz. Bu birinci kuraldır. İkinci kural da şudur: Allah Teâlâ zulme razı olmaz. Babanın veya başka birinin haksız yere yaptığı beddua ya da konmaz yere koydurmaya çalıştığı dua tesir etmez. Zira her kul, Allah’ın himayesindedir. Bunun neticesi şudur: Kul, dua eden kim olursa olsun kendisinin haklı veya haksız ne durumda olduğuna bakması gerekir. Gerisinde Allah kulunu korur.