Fetva Meclisi

Ecel ne geç gelir ne erken. Ecel ancak vaktinde gelir. O vakti de hayatı veren belirler. Uzun hangisi kısa hangisi bunu neye göre belirleyebiliriz ki? Bir kilo samanın bir kilo demire göre daha hacimli olması ne değiştirir mesela? Ölümden ibret almak yerine onu irdelemeye kalkmak, aslanın dişlerini fırçalamaya benzer. İbret almalı ve kendimizi ‘her an ölüme müsait yaşta bir insan’ olarak görmeliyiz. Asıl olan budur. Bunu anlayıp gereğini yapabilenler için beyin yorucu bir durum oluşmaz.

Selamünaleyküm. Ecel vakti sabittir. Kaderde yazılı olan zamanı gelince gerçekleşir. O tür sözler ancak mecazi anlamda kullanılabilir.

Kim ne düşünürse düşünsün, ölen öldü, kalan kaldı. Boş ve gereksiz sözler bunlar. O sözler yerine ruhu için bir fatiha okusalar bari. Bir zaman sonra bu sözleri de konuşmayacaklar, herkes dünyasına gömülüp gidecek. Allah Teâlâ hepimize ölenlerimizden ibret almayı nasip etsin. Siz öyle yapın, ibret alın. Babanızı da hiçbir gün beklemeyin ama o sizi günlerden birinde bekliyor, bilesiniz.

Ne yazık ki, cenazenin ve ölümün törenleştiği bir zamanda yaşıyoruz. Ölenin gittiği yerdeki akıbetinden çok geride kalanların şöhreti, ne derler endişesi öne çıkmaktadır. Bu durum, ahiretimiz açısından afettir. Ölene rahmet dilemek, dua etmek, kalan yakınlarına başsağlığı dilemek, acılarını paylaşmak görevimizdir. Ölüm ve yemeğin birleşmesini gerektirecek dini bir temel yoktur, gerek yoktur. Ölünün arkasından şu gün veya bugünlerin tamamı bid’attir, cenaze edebiyatıdır. Vakit israfıdır, umut çürütmektir.

Selamünaleyküm. Esasen herkesin ölümü bu şekilde hatırında tutması gerekiyor. Siz olmayacak bir durumda değilssiniz. Ne var ki kendimizi o kadar dünyaya kaptırdık ki, ölümü hatırlamak bile bizi rahatsız ediyor. Allah Teâlâ annenize rahmet etsin, size ve yakınlarınıza afiyet versin. Şu anda sizin vazifeniz, annenize rahmet olacak işlerle meşgul olmaktır. Sizin bir fatihanıza ne kadar muhtaçtır bir bilseniz. Her namazdan sonra ona dua edin, onun için istiğfar edin. Ölümden de korkmayın; ölüme hazırlıksız yakalanmaktan korkun. Her şey Allah'ın kaderi ile oluyor. Çatlasak da büzülsek de olacak olan değişmeyecek. Sabırlı olun. Her gün en az beş sahife Kur'an okuyun. Kısa bir zaman sonra rahatladığınızı göreceksiniz. Bu ara ölümle ilgili kitap okumayın. Annenizin ölümü ile alakalı muhabbetlere katılmayın. Umutlu olun, yıkılıp şeytanın kucağına düşmeyin. Allah yardımcınız olsun. İyi haberlerinizi bekliyeceğiz.

Böyle bir anlayışa göre, genç yaşta namaz kılmanın da bir anlamı olmamalıdır. Namazla haccın ne farkı vardır? Bu anlayış, ibadeti mezara daha yakın olduğu varsayılan ihtiyara uygun gören, gencin yaşayacak daha çok zamanı vardır gibi düşüncenin ürünüdür. O anlayışa göre insan, yapabileceğini yapar, batacağı kadar batar, sonra da güzel bir hac yapar ve "hacı efendi" olup ticareti bırakır. Yakın bir zamanda da ölüp, garanti cennete girer! Ölür ölmez de ona nasıl olsa "merhum" denecektir. Bu, zevklere göre tasarlanmış bir din düşüncesidir. Siyasetten, ekonomiden ve hayattan tecrit edilmiş din düşüncesidir. Hac için en uygun zaman en genç zamanlardır. Buluğ çağından önce olmamak kaydıyla, bilhassa yirmi-otuz yaş arası hac yapmak kadar bereketli bir hac olamaz.

Müslüman iyi insan ise camide ölür diye bir kural yoktur. Şeytan sizi babanız hakkında evhama düşürmek istemiş siz de ona alet olmuşsunuz. Babanız hakkında isabetli olmayan düşünceye dalmışsınız. Müslüman’ın nerede ve nasıl öldüğü bizim için onun hakkında yönlendirici bir bilgi kaynağı değildir. Elbette secdede ölmek veya şehit olarak ölmek bir emeldir ama mühim olan Allah’a imanın içini dolduran bir hayat yaşamak, ihlaslı işler yapıyor olmaktır. Tuvalette ölmek veya ölmemek insanın tercih edip etmeyeceği işleri arasında değildir ki ondan ötürü bir mesuliyeti oluşsun, iyiliği veya kötülüğüne delalet etsin.

Kimsenin ölüm vakti hiçbir nedenle değişmez. İntihar eden, ölüm sebebi olarak intiharla ölmüştür ama onun vakti o vakittir. İntiharın en ağır günahlardan biri olduğunu da unutmamalıyız. Allah Teâlâ muhafaza buyursun.

Ecelin yaklaşması ile alakalı ise asıl soru, ecel hiç uzak değil ki hep yakındır zaten, onu rüyada görmeye gerek yoktur. Rüyada bir şey görüp anlama ise soru, peygamberler dışındaki insanların rüyaları bir şey görüp anlama için yeterli değildir.