Fetva Meclisi

Çocuklarına söven bir baba zalimdir. Onun zulmünün hesabı Allah’a bırakılmalıdır. Çocukları, ona sövmesine sebep olacak şekilde davranmamaya ve kendi görevlerini ihmal etmemeye dikkat etmelidirler. Herkes Allah’ın huzurunda kendi hesabını verecektir. Düşenle beraber düşmek yanlış olur.

Evlatları aç veya açıkta kalmış ise zengin baba destek çıkmalıdır. Aksi takdirde baba çocuklarına kendi servetini veya bir kısmını vermek zorunda değildir. Evlat yine de babasına karşı sorumluluğunu yitirmeden saygılı olmalıdır. Sabırlı olun, dua edin. Allah yardımcınız olsun.

Baban zalim de olsa senin ona karşı evlatlık vazifen bitmez. Eşini ondan uzak tutabilirsin ama sen onun sana ihtiyacı olduğunda yanında olmayı görevin bileceksin. Açık bir zulüm yaparsa o zulme mani olursun.

Evlat, üzerine düşeni yaptıktan sonra anne ve babanın yanlış işler yapmaları elbette onlardan sorulacaktır. Şu kadar ki evlat, anne babasına düşman gibi davranırsa haklı olduğu işte haksıza düşebilir.

Anne babaya itaatimiz ve iyiliğimiz normlar dâhilinde olmalıdır. Hayat kurallarını zorlayan, anlamsız işlerde itaat gerekmez ama bu anlamsızlığı üçüncü bir kişi kararlaştırmalıdır ki isabetli bir karar olsun.

Rabbimizin mülkünde, kimsenin kimseye karşılığını görmeyeceği bir zulüm yapması mümkün değildir. Kim ne yaparsa, kesinlikle karşılığını görecektir. Melekler nefes nefes bizi izlemekte, yaptıklarımızı ve terk ettiklerimizi kaydetmektedirler. Rabbimizin huzuruna çıktığımızda da amellerimizin hesabını vereceğimiz bir muhasebeye tabi tutuluruz. Resûlullah sallallahu aleyhi ve sellem efendimizin vefatına yakın günlerde, ashabından helallik talep ettiği ve Rabbinin huzuruna kul hakkıyla çıkmak istemediği şeklinde rivayetler vardır. Ümmeti için asla unutulmaması gereken bir örnektir bu tutum. Ebeveynin çocukları üzerindeki hakları mantık ölçülerini zorlayacak kadar geniştir. Bu nedenle belki hukuken, ebeveyne çocuğunu neden dövdüğü sorulmayabilir. Ama bu sorulmama, onların ahirette hesap vermeyecekleri anlamına gelmez. Onlar da hesap vereceklerdir. Dövdüklerinin de sert baktıklarının da hesabını vereceklerdir. Ne var ki, oradaki hesap bizim ölçülerimizle değildir. Oranın ölçülerindeki bir hesap olacaktır. Allah o günkü hesabımızda ebeveynimizin de çocuklarımızın da yardımcısı olsun. O gün kişinin anne babasından, evladından kaçacağı gündür.

Baba muhtaç ve oğlu da verebilecek imkâna sahip olduğu hâlde vermezse oğlu vebale girer. Babanın yaptığı dua da yerini bulur. Baba muhtaç olmadığı hâlde birinci dereceden zorunlu olmayan bir şeyi oğlundan ister de oğlu da onu yapmazsa ve özellikle de sizde olduğu gibi imkânı olmadığı için yapamazsa babanın bir hakkı olmaz, yaptığı bedduası da biiznillah tutmaz. Siz babanızın hizmetinde olmaya elinizden geldiği kadar devam edin. Bu kırgınlığı unutmaya çalışın. Allah yardımcınız olsun.

Bir insanın çocukları, onun sulbünden geldikleri için onun malına varis olurlar. İyi veya kötü olmaları bu gerçeği değiştirmez. Sadece ölen Müslüman, çocukları da kâfir olursa bir mal intikali olmaz. Bunun dışında ölenin malı çocuklarına intikal eder. Size yapmış olduğu vasiyet ise iki şahidin huzurunda olmadığı için muteber değildir. Elinizdeki mal size emanettir. Şahitler veya resmi bir makam huzurunda onu varislerine devredin.

Baba, maddi imkânı bulunuyor olsa bile çocuğuna daire almak zorunda değildir. Baliğ olan bir çocuk kendi yaşamını kendi sağlamak zorundadır. Çocuk engelli ve tek başına yaşaması zor durumda ise elbette o çocuk baba himayesinde olacaktır. Bunun dışında baba, şefkat ve merhameti ile yapar yaptığını, dinen zorunlu olduğu bir görevi değildir.

Babanızın, anneniz olmayan hanımının erkek kardeşleri (aranızda bir süt bağı da bulunmuyorsa) size yabancıdır. Onlarla evlenmeniz bile mümkündür. Bu sebeple onlara yabancı erkekler gibi davranacaksınız. Saygı ve hürmette kusur etmemelisiniz ama mahremiyet ilişkilerinde yabancıdırlar.

Yasal rüşt çağına gelmiş ve mahkeme kararı ile üzerine vasi tayin edilmemiş bir insanın malını hiç kimse tasarrufunda tutamaz. Onlar size, “benim malım senin tasarrufunda olsun” diye vekâlet vermedikçe sizin yaptığınız yanlıştır. Zarar ederler veya etmezler, o sizin sorumluluğunuz değildir. Onlara ait ne varsa resmi yollarla devredin ki töhmet altında olmayasınız. Şu ana kadar yaptığınız iyiliği de Allah rızası için sayın.