Fetva Meclisi

Soru

Ben 24 yaşındayım, öğretmenim. Bu yaşıma kadar çok şükür hiçbir (büyük) hata yapmadım, dinimin en ince ayrıntısına kadar dikkat etmeye çalıştım. Yeri geldi uyardım insanları. Ama şimdi ben öyle bir hata yaptım ki kendime yakıştıramıyorum; aşk tuzağına düştüm, birini sevdim ve sonunu hesap etmeden hareket ettim; nikâh olmadan zinaya düştüm. Ama ardından hemen öyle bir pişman oldum ki o insandan bile vazgeçtim. Ben televizyon bile izlemez, kılık kıyafetime özen gösterir, öğretmen olarak öğrencilerime bile devlet okulunda dini aşılamaya çalışırdım; böyle bir hayatım vardı. Çok tövbe ediyorum, her güne kâbus gibi uyanıyorum. Gelecekten ümidimi kestim. İlerde eşimin bunu bilmesini istemiyorum ama sırf onun içi rahat etsin diye ben bu açığımı tıbbi yollardan kapatıp hayatıma devam etsem karşımdakinin vebaline girer miyim? Ayrıca, ailem evlenmemi istiyor ama ben o günahtan sonra tövbemden dönmeyeyim diye kimseyi hayatıma almadım. Zaten hayatımdaki tek (büyük) hataydı o insan. Görücü usulü evliliklerde bunu izah edemem. Kendim birini bulmak, tekrar göz zinasında bile bulunmak istemiyorum. Hepsinden önce Allah’ın affetmesi önemli, hatamdan tam döndüm çok şükür ama insanlar günahları örtmüyor. Bu günahımı dile getirip geleceğimi yakmak istemiyorum. Yuvama fitne girsin istemiyorum. Eşime sadık, iyi bir eş olacağımdan eminim inşallah. Söylediğim şey çözüm müdür?