Fetva Meclisi

Soru

Ben bir şey bilmezliğimle çok hatalar işledim, şimdiki zamana göre belki çoğu hafif hatalar ama benim gönlüme ağır, ilk günkü gibi de pişmanım, aklıma geldikçe tövbe ediyorum ama tavsiye ettiğiniz gibi de umutsuz karamsar değilim. Yalnız hocam, kul hakkından nasıl kurtulacağım bilemiyorum. İçimdekini dışa aktarabilen biri değildim, kırmayayım diye yüze bir şey demesem de dayanamayıp arkadan anlatır, dert yanardım, her seferinde pişman olsam da. Şimdi çok pişmanım ve kimde hakkım varsa, bana eziyet eden, sıkıntı veren herkese kalpten helal ediyorum, affedilirim ümidiyle. Ama en yakınımdan en uzağa bir sürü insan var hak sahibi, ne yapacağım?