Fetva Meclisi

Soru

Selamun aleyküm kıymetli hocam. Buraya yazdıklarımı kendimden utanarak, nefret ederek yazıyorum. Ama sorup öğrenmem gerekli. Geriye dönüp baktığımda yaşadıklarımın birbirini takip eden adımlar olduğunu görüyorum. Namazlarımı seven ve -elimden geldiğince- titizlikle koruyan biriydim. Sonra bu koruma bende abdestte takıntıya dönüştü ve hastalık halini aldı. Beni işin aslından uzaklaştırdı. Ruhumun nefes alışları lan namazlarım bozulunca ruhumda hastalıklar meydana geldi. Artık namazlarıma ayağımı sürüyerek gidiyorum, huşu duyamıyorum, ne kıldığımı anlamıyorum ve maalesef kılmak için kılıyorum. Bu durumun beni Rabbim'den uzaklaştırdığını hissediyorum. Bu sebeple kendimi manevi açıdan çok zayıf hissediyorum. Manevi açıdan kendimi kurtaramadığım bir hastalığım da riya. Öğrendiğim az bir bilgiyi başkalarına aktarırken bunda niyetimi kontrol ettiğimde halis olmadığımı farkediyorum. Bu durum da çok canımı sıkıyor ama kurtulamıyorum. Kuranı kerim'e bakınca bu özelliklerin münafıklara ait özellikler olduğunu görüyorum. Sıkıntılarım arttıkça artıyor, yaşadığım hayattan zevk alamıyorum. Benim dünyaya ait çok büyük isteklerim yok. En büyük arzum kuranın övdüğü gibi bir müslüman olmak ama onu da başaramıyorum. Bu durumda payıma düşen de huzursuzluktan başkası olmuyor. Tavsiyelerinizi ve dualarınızı bekliyorum. Dua ile.