Fetva Meclisi
Soru
Hocam benim yıllardır istimna alışkanlığım var. Yedi yaşında, ne yaptığımı bilmezken bir şekilde öğrendim ve sekizinci sınıfta bunun haram olduğunu fark ettim. O günden beri bırakmak için çabalıyorum. Tamamen terk ettiğimi söyleyemem ama çok uğraşıyorum. Şu an yirmi yaşındayım ve kendimi affedilecek gibi hissetmiyorum. Allah’ın beni eskisi gibi sevmediğini düşünüyorum. Dua etmek istesem de tekrar günaha düşüyorum, bu yüzden uzaklaşıyorum. Ama sonra Rabbim olduğunu hatırlıyor ve af diliyorum. Bunun bir bağımlılık olduğunu biliyorum ve bir süre terapi aldım fakat maddi imkânsızlık nedeniyle bırakmak zorunda kaldım. Artık öyle bir noktadayım ki kendimden nefret etmeye başladım. Allah’ın benden umudunu kesmesini istemiyorum. Sizin nasihatleriniz benim için çok değerli. Bana yol gösterebilir misiniz?