Fetva Meclisi

Selamünaleyküm. Evcil hayvanlar ve onlara ait eşyanın ticaretinde sakınca yoktur. Sadece köpekten elde edilen kazançta sıkıntı vardır bunu bulun. Özellikle çoban ve bekçi köpeği değilse kazancı helal değildir.

Selamünaleyküm. Hobi olarak köpek beslemek ve köpek üzerinden ticaret caiz değildir.

Sesi ve güzelliği olan kuşları seyretmek, beslemek caiz olduğuna göre ticaretlerinin yapılması da caizdir. Her ticarette uyulacak kurallara uyularak ticaretleri yapılabilir.

Dinimiz hayvana iyi muamele etmeyi emretmektedir. Bu genel çizgi üzerinden kedi ve köpek gibi hayvanların yiyeceği haram bir nesneden üretilmiyorsa alınıp satılabilir. Köpeği bazı insanların caiz olmayacak şekilde bulunduruyor olması bu ticaretin yasak olmasını gerektirmez.

Selamünaleyküm. Kedinin ticaretinde sıkıntı yoktur. Bekçi, çoban ve av için olmayan köpeğin ise ticareti sakıncalıdır. O bölümünü yapmayın.

Köpekle alakalı olarak hadisi şerifler vardır. Bu hadisler köpek üzerinden ticareti de yasaklar niteliktedir. Zorunlu olarak bulundurulması dışında köpek bulundurmak ve köpekle iştigal etmek caiz değildir. Özellikle de Şafii mezhebindeki içtihatlar daha da sıkıdır.

Aslan, kaplan, kurt gibi yırtıcı hayvanların bilimsel bir çalışma gibi nedene dayanmadığı sürece masraf edilerek beslenmesi mal israfı, muhtemel zarar riski ve boş bir zevk peşinde olma gibi nedenlerle caiz olmayacağı kanaatindeyiz.

Canlı hayvan yemi kullanmak için bir ruhsat bulunabilir ama karınca beslemek gibi bir işi yapmayı tekrar düşünmelisiniz.

Evlerde yaşayacak boyuttaki haşereler bilimsel bir nedenle beslenebilir. Bilimsel neden olmadıkça insana zarar vermeme şartı ile beslenmesi caiz olabilir. Eğer beslenecek hayvanın bulundurulduğu şartlar, onun yaratılışına uymayan ortam ise bu bir eziyettir. Eziyetin olduğu yerde mubahlık olmaz.

Hayvanı şehir evinde beslemenin bur tür zorlukları vardır. Doğru olan hayvanın fıtratına müdahale etmemenizdir. Makul bir sebeple hayvanların kısırlaştırılması bilhassa Hanefi uleması nezdinde caiz görülmüştür ama bunu zevkimizin tatmini gibi bir gerekçeye dayandırmamalıyız. Hayvanlar, yarın hesabını vereceğimiz canlılardır, bu unutulmasın.

Bu dünya bizim değildir, biz burada misafiriz. Allah’ın mülkünde Allah’ın kulları olarak misafiriz. Hayvanlar da bütün türleri ile bizim gibi misafirlerdir. Ne biz hayvanları yok kabul edebiliriz ne de hayvanlar yüzünden biz dünyayı terk edebiliriz. Bu birinci gerçektir. İkinci gerçek de şudur: Asıl olan hayvanların insanlar için yaratılmış olmasıdır. İnsanların hayvanlar için yaratılmış olması gibi bir mantık sapıklıktır. Kıyamete adım adım yaklaştığımız bu zamanda ne yazık ki hayvanlar insanlardan daha değerli gibi bir durum oluşmuştur. Allah’a sığınmaktan başka bir çaremiz yoktur. Mesele kedi besleme meselesi değildir. Asıl mesele Allah’tan kopmuş bir neslin kedi köpekle teselli bulması meselesidir. Kediye mama vermek bir sevap iken sapıklık düzeyine taşındığında vebale ve insanlara eziyete dönüşecektir elbette. Bir yakınınız sizinle arasına kedi köpek koyacak düzeye geldi ise sizin de insanlığınızı onunla aranıza koyup belli bir mesafede kalmanızda hiçbir sakınca yoktur. Eriyenle eriyemeyiz, kaçanla kaçamayız.

“Evde beslenmez” sözünde hiçbir sakınca yoktur. Kedi beslemek bir ibadet değildir, sünnet değildir. İnsandan insana değişebilecek bir mubahtır; beslenebilir veya beslenmez kararını herkes kendisi için verebilir. “Haramdır” sözünü ise ancak Allah veya peygamberine dayandırarak kullanabiliriz. Bu sorudaki kullanım hatalı olmuş. Bir iddia söz konusu olmadığı için “hata olmuş” deriz. Dinden çıkarma gibi bir düzeyde değildir.