Fetva Meclisi
Soru
Ben yaptığım günahtan dolayı çok pişmanım, hem de gerçekten çok… Bana tavsiye ettiğiniz yolları bütün yüreğimle ve samimiyetle uygulamaya çalışıyorum. Fakat yaptığım o ayıp bir türlü aklımdan çıkmıyor. Kendi kendimi yiyip bitiriyorum. Çevreme de bu sıkıntımı belli edemiyorum, zaten etmek de istemiyorum. Siz demiştiniz ki: “Eğer tövbenizde samimiyseniz zamanla rahatlarsınız.” Acaba benim hâlâ rahatlayamamam, tövbemin kabul edilmediği anlamına mı geliyor? Bir de hocam, ben Rabbime şöyle dua etmiştim: “Allah’ım, bana bu utancı hiç unutturma ki ömrüm boyunca sana yaklaşmak için yol arayayım.” Acaba bu yüzden mi içimdeki sıkıntı geçmiyor? Yanlış bir dua mı ettim hocam?