Fetva Meclisi

Doğru düşünüyorsun. Hafız olma şartı getirme. İyi bir mü'min olması yeterlidir. Doktorun doktorla evlenmesinin birinci dereceden yararlı olabileceğini zannetmiyorum. Elbette olumlu sürenleri vardır ama iki aynı iş sahibinin bir evde sıkıntısı çok olabilir. Farklı birini bul, meslek sahibi olması gerekmez; kadın olsun, anne olsun, hanımefendi osun yeter.

Evlenmek, senin hayatını kökten değiştirecek büyük bir karardır. Fedakârlık güzeldir ama akıllıca ve sınırları belirli olduğunda… Senin de hakkın mutlu olmak, korunmak ve değer görmek. Bu hakkı gözeten bir evlilik olacaksa, Allah mübarek etsin. Ama olmayacaksa, sabretmen kayıp değil, rahmet olur. Doğru adımlar atabilmek için kalbinin sesine kulak verecek kimselerle değil de şu hayatın gerçeklerini dikkate alan ve senin iyiliğini düşünen kimselerle istişare et. Kalbin karışıksa ve istişareler netlik vermiyorsa, istihâre en sağlam yol. "Ya Rabbi, bu kul senin rızana uygun mu? Hayrımı oradaysa kalbimi oraya ısındır, değilse uzaklaştır." diye dua et. Kalbinin eğilimi, yolunu aydınlatır.

Allah yardımcınız olsun. Şimdi bu durumda sizin üzerinize düşen, onun dediği gibi yapıp kendi başınıza doktora ve gidilmesi gereken yerlere gitmek olur. Zira siz, hatanızı itiraf ediyorsunuz ve kurtarmak istiyorum diyorsunuz. Sonunda kurtulmayacak olsa bile maazallah, siz onun iddiasını sonlandırmak için doktora da gidin, bakkala da gidin. Her yere gidin ve sonunda olumsuzluk çıkarsa maazallah, kalbiniz rahat eder ve huzur içinde olursunuz. Böyle yapmazsanız bir zaman sonra “keşkeler” sizi yiyip bitirebilir. Allah yardımcınız olsun.

Kızım, baban “olmaz” demedikçe hiçbir sakınca olmaz elbette. Bu açıdan durum normaldir ama şunu da bilmeni isterim: İstanbul cennet değil, oranın da kendine ait sıkıntıları var ve o sıkıntılar seni muhakkak bulacak. Bunu da bilmelisin. Evlenme meselesine gelince, sakın bu hissiyatını karşındakilere sezdirmeyesin, aç kurtları uyandırmış olabilirsin. Senin için dua ederim. Gelebilirsen vakfımıza gelebilirsin, oradaki hanım arkadaşlarınla tanışırsın.

Bir hususu öncelikle sana hatırlatmalıyım kızım: İmanî hassasiyetlerini evlilikle alakalı konularda kullanırken ne kadar gerçekçi ne kadar da sepet dolsun diye konuştuğuna dikkat et. Senin o yaşta evlenip yuva kurmanda hiçbir sakınca yoktur. İyi bir eş ve iyi bir tıp talebesi olabilirsin. Bundan şüphe etmiyorum. Evliliğini 'iman' ve benzeri konular için yaptığını, şehvetinin ve sana yönlendirilen hissiyatların etkisinde olmadan yapıp yapmadığını tekrar düşün. Ailenin duasını almayı ihmal etme. Madem aslında işler iyi gibi duruyor, sabret. Sabret ki hazmede ede yürüsün işin.

Harama ve ahireti tehlikeye atmaya karşı ne aile ne de başka bir engel tanımamalısın. Evlenme için gerekli hazırlığı yap. Nasibin gelirse yola çık. Ailen seni anlamayabilir, sen kendini anla. Yalnız şuna dikkat et: Bu düşünceler seni kör bir evliliğe itmesin. Kırk kere ölçüp bir kere biçmeye çalış. Bu arada da anne ve babanla ölçülü ve nazik ol, haddini aşarak haklı olduğun bir işte haksız duruma girme.

Aileniz bize sormadıkça bizim sana söyleyeceğimiz sözün bir faydası olmayacaktır. Size ne diyebiliriz?

İki nikâh olmaz. Birincisi batıl ise o süreyi nasıl isimlendireceğiz? Bu gizlilikten ötürü tevbe etsinler. İkinci nikâh dediklerini de bir tazeleme şeklinde yapsınlar. Mehrin bu noktada önemi yoktur.

Baban ve annen bulaşıcı bir hastalığı olsaydı ne yapacaktın? Kendini koruyacak, sınırlı ve kontrollü yaklaşacaktın değil mi? Şimdi de aynısını yap.

Olan oldu bir kere, keşke böyle yapmasaydın ama bu noktadan sonra: - Muhakkak resmi işlemlerinizi tamamlayın, normal aile olmaya bakın. - Babanın yaptığı isabetli değildi ama sizin yaptığınızın da anlamı yok; madem iyi bir eş adayıydı, neden bir kızı babası ile karşı karşıya bıraktı? - Babanızın beddualarından çok kendiniz yanlış yapmamaya bakın. İyi bir mümin olarak yaşayın. Allah yardımcınız olsun.

Gelişen olaylar sizi sıkıntıya sokmuş ve kararsız bırakmış gibi görünüyor. Aileniz, sizin için en iyi seçeneği görmek isteyebilir ancak unutmayın ki hayatınızı birlikte geçireceğiniz kişiyle olan uyumunuz en önemli faktördür. Ailenizin önerileri de önemli olsa da siz evliliği kendiniz için yapacaksınız. Kendinizi huzurlu hissedeceğiniz bir karar almalısınız. Sosyal statü, eğitim seviyesi, iş durumu ve benzeri faktörler de değerlendirilebilir ama bu unsurlar tek başına evliliğinizi şekillendirecek faktörler olmamalıdır. Şöyle ki kişinin iş durumu, geliri ya da eğitim durumu çok önemli olsa da bunlar ilgi, anlayış, sevgiyi ve imanını yenecek bir faktör değildir. Evlilikteki en temel mesele birbirinizi anlamak, saygı göstermek, dinî yükümlülükleri birlikte yerine getirmek ve birbirinizle huzurlu bir şekilde yaşamak olmalıdır. Eğer bu kişi size tüm bu yönlerle uygun görünüyorsa, sadece iş durumu, pozisyon ya da köyde yaşıyor olması gibi dışsal faktörlere bakmak, sizi doğru bir karar almaktan alıkoyabilir. Evlilikte her zaman her şeyin mükemmel olmasını beklemek mümkün değildir ama önemli olan birlikte büyümek, destek olmak ve Allah’ın rızasını gözetmektir. Allah size en doğru kararı almayı nasip etsin.

Bu bahçeyi eşinize düğün yapması ve ev sahibi olması için diğer kardeşlerin rızasıyla verdilerse, bu artık eşinizin malıdır. Tekrar pay istemeleri doğru değildir. Çünkü o bahçe hibe edilmiştir ve geri alınması caiz değildir. Fakat bu bahçeyi hediye etmeyip yalnızca "söz vermiş/taahhüt etmişlerse” kocanıza karşı sözlerini tutmamış olurlar. Kardeşler arasında bu konudaki anlaşmazlık sürerse durumu çözüme kavuşturmak için güvenilir bir hakeme veya âlim birine başvurmak uygun olur. Kayınvalidenize bakma işini tek başınıza üstlenmeniz zor olacağı için kardeşlerle net bir konuşma yapmanız gerekir. Herkesin katkısını (zaman, maddi destek, dönüşümlü ziyaret vb.) ortaya koyması gerekir. Onlar katkı sağlamazsa, eşiniz ve siz imkânlarınız ölçüsünde bakmanızla büyük mükâfat kazanırsınız; kaynananızla ilgilendikçe ibadet sevabı kazanırsınız. Ancak bu, diğer kardeşlerin üzerindeki yükümlülüğü kaldırmaz. Sılayırahim, aile bağlarını sürdürmek farzdır. Ancak bu, her türlü haksızlığa boyun eğmek anlamına gelmez. Şu tavırları öneririm: Kendi haklarınızı savunmaktan çekinmeyin. Ancak bunu kırıcı ve sert bir üslupla yapmayın. Onların size karşı yanlış tutumlarına rağmen, arada selam vermek, ziyaret etmek gibi iyi davranışlarla gönüllerini kazanmayı deneyin. Haklı olduğunuz konularda net bir duruş sergileyin. Fazladan bahçenin eşinize ait olduğunu açıklayın ve bu konuda bir haksızlığa uğramasına izin vermeyin. Eşinizin psikolojik olarak yıpranmaması için aile içi iletişimi mümkün olduğunca ortak bir zeminde sürdürmeye çalışın. Gerekirse bir arabulucuya başvurun.