Fetva Meclisi

Soru

Hocam ben henüz dokuz aylık bir anneyim. Evladımı çok seviyorum ve Rabbime şükrediyorum. Ancak annelik, nefsime ağır geliyor. Yani uykusuz geceler, hayatı kendim için sürekli ertelemek; bazen insani ihtiyaçlarım olan lavaboya gitmek, yemek yemek gibi şeyleri bile yapamamak, kendimi unutmak. Evladım biraz rahatsız ve onun bu rahatsızlığıyla ilgilenmek kafa yoruyor. Tüm bunların yanında eş olmak ve kadın olmak da var. Yani şikâyet etmiyorum ama bunlar gerçekten ağır geliyor. Evet, biliyorum insanlar ne imtihanlar içinde ve bu süreçlerin nimetini ahirette alacağım ama yine de zorlanıyorum. Bana bir reçete verecek olsanız, ne dersiniz? İşlerimin kolaylaşması ve nefsime ağır gelmemesi için dua etmekten başka bir şey gelmiyor elimden.