Fetva Meclisi
Soru
Hocam, benim çok arkadaşım olmadı olmayacak da galiba. On sekiz yaşıma kadar evden okula, okuldan eve giderdim. Sonra bir eski arkadaşla takılıp gezerdik ama onun gittiği yerler hep nargile kafeler ve alkollü yerlerdi. İlk başta ben de gittim ama hiç alkol almadım ve kendimi o yerlerde rahatsız hissettim sonra o arkadaşı da bıraktım zaten. Camiden yeni arkadaşlar edindim, bu arkadaşlarım ilk başta camiden çıkmazlardı ama zamanla onlar da nargile olan mekânlara takılmaya başladılar ve onlarla da irtibatı kestim. Birkaç büyüğüm bana çok nazlanıyorsun diyor ama benim karakterim böyle şeyleri kaldıramıyor. Hz Ali’nin dediği gibi “Kötü arkadaşlarla beraber olmaktansa, yalnızlık daha hayırlıdır.” Bunun yanı sıra hayırlı bir eş bulup zamanımın fazlasını ona harcamak istiyorum ama ailem yaşımdan dolayı sıcak bakmıyor. Babam, önce oku sonra işini bul, evini ve arabanı al o zaman evlendiririz seni diyor. Saygıdeğer hocam daha size çok anlatacağım şey var ama uzatmak da istemiyorum. Benim davranışım sizce doğru mu?