Fetva Meclisi

Bacım, bu belirttiğiniz baba ile sizin mücadeleniz sadece sizi yıpratır. Bu da gereksiz bir iştir. Size tavsiyem şudur: Yok kabul edin bu konularda babanızı. Bayramlarda ne zaman görüşüyorsanız görüşün, elini öpün. Bu konularda ise babanızı yok kabul edin. Taşa tohum ekemeyeceğiniz gibi bir gerçektir bu durum. Siz söz geçiremezsiniz, gereksiz yere nefreti artırırsınız. Şeytan ise hiçbir işe yaramayacağı belli bir işle sizi oyalıyor. Dediğim gibi yapın ve kenarda bekleyin siz. Allah yardımcınız olsun.

Bu durumun senin duygusallığının sonucu olmadığını aile büyüklerinden birisi belirlesin ki ileride pişman olmayasın. Deden yaşıyorsa dedeni baba yerine koy. Bu tür kararlar yarın telafi edilemeyecek üzüntülerin nedeni olabilir. İyi düşün ki pişman olmayasın.

Bir kere bu bilgi YÜZDE YÜZ olmalıdır. Doksan bile olsa yetmez. İkinci olarak da annen tevbe etmedi ise veya devam ettiriyorsa elbette tavır koyacaksınız ama bu tavır onu yok kabul etmek değil yeterli ve gerekli bir mesafe ve seviye koymak olmalıdır.

Sadece ailen dedi diye eşini boşayamazsın. Bunun adı zulümdür. Boşamayı hak eden bir eş boşanırsa o zulüm olmaz. Evlenen bir kadına müstakil ev oluşturmak erkeğin erkeklik görevidir. Siz bunu oluşturarak eşinizi de ailenizi de sıkıntıdan koruyacaktınız. Böyle bir sürece geçin. Her iki tarafı da idare etmek zorundasınız. Üçüncü bir aile büyüğünden destek alarak bunu yapın.

Siz kendinizi babanıza veya annenize göre organize etmeyin. Onlara karşı iyi bir evlat olmanın gerekenlerini yapın, gerisini de onların sorunu olarak onlara bırakın. Düzeltemeyeceğiniz bir hatayı kendinize dert etmeyin.

Selamünaleyküm. Bu nedenle boşanmanız ne dine ne de akla sığmaz, sakın öyle bir şey düşünmeyin. İki taraf arasında hakem olmanız da gerekmiyor. Siz eşinizle aile hayatınızı yaşayın. Anne babanızla da evlatlığınızı yaşayın. Size ‘bizim taraf olmazsan gelme’ diyen olursa ona gitmeyin ama kimse ile kavga da etmeyin.

Mü'min olarak hayatımızı öncelikliler ve önemliler olarak yaptığımız bir liste üzerinden yaşarız. Önce öncelikliler olacak sonra da önemliler olacak. İman ve iffetimiz öncelikli olan değerimizdir. Eğitim ve iş ise önemlidir ama iffetten sonradır. Özel durumunuzu böyle bir planlama ile planlayın.

Nikâhınız düşmedi ise de düşürün siz ve omuzunuzu rahatlatın. Mihri de verebileceğiniz taksitlerle verin. Onun adına bir bankaya da yatırabilirsiniz. Geçmiş olsun.

Nasıl bir nikâhı hangi niyetle icra ettiğinizi bilemediğimiz için size olumsuz bir şey söyleyemeyiz ama bu yaptığınızın ileride üzüleceğiniz bir iş olacağını söyleyebiliriz. Bunun adına çocukluk da diyebilirsiniz. Ailelerinizden gizli yaptığınız bir işte bereket olmaz.

Madem dönüş yaptın, sabrı da bilmen gerekir. Dine dönüş yapmak sadece kıyafet düzeltmek değildir. Sabır gibi ahlâk güzelliklerine de sahip olman gerekir. Sabırlı ol. Kimse ile cedelleşme. Onların, senin güzel tavırların sayesinde senin gibi dönüş yapacakları günü bekle. Sabırlı ol, sabırlı!

Eşinizin tutumu hatalı, buna itiraz edilemez. Sizin de birilerinin dediğine aldıran anlayışınız yanlıştır. Kendi kendinize işinizi zorlaştırıyorsunuz. Bu sıkıntıyı boşanma konusu yapacak düzeye gelmeniz gayet düşündürücü bir durumdur. Tekrar düşünün bu psikolojiyi lütfen. Kendinizi toparlayın sonra da eşinize durum değerlendirmesi yapmasını tembihleyin. Şeytana yardım etmenin manası olmasa gerek. Allah yardımcınız olsun.

Eşiniz ve yavrularınızdan başka dert edebileceğiniz insan anne veya babanız olabilir. Gerisi sizi sevsin veya sevmesin, siz kendi hayatınıza bakın. Esasen onlardaki bu sıkıntı sizde de abartı şeklinde var. Sorunu biliyorsunuz, çözümü biliyorsunuz, sonucu biliyorsunuz. Bu durumda anlaşılıyor ki asıl sıkıntı sizdedir. Kendinize gelin ve işinize bakın, eşinize bakın, çocuklarınıza bakın.