Fetva Meclisi
Soru
Hocam ben beş vakit namazını aksatmayan, ibadetlerini yerine getirmeye özen gösteren fakat tesettürlü olmayan bir kızım. Hayatım boyunca hiç sevgilim olmadı, kimseyi yanıma yaklaştırmadım çünkü kendimi sevilmeye değer görmedim. Sonra hayatıma biri girdi ve ilk defa birinin beni sevdiğini hissettim, ilk defa kalbim öyle çarptı. Bu kişi geçmişinde birçok hata yaptığını ve bana dürüst olması gerektiğini düşündüğü için bunları açıkça anlattı. İçki içmiş, sigara kullanıyor ve hatta zina ettiğini de söyledi. Duyduğumda perişan oldum. Ancak bana, "Ben artık o insan değilim, hatalarımdan pişmanım. Hayatıma senin gibi biri gireceğini bilseydim, kafamı dışarı bile çıkarmazdım." dedi. Beni tanıdığı üç aydan beri ağzına alkol almadığını, bir kadına yaklaşmayı bırak göz ucuyla bile bakmadığını söylüyor. Ayrıca cumalara gitmeye başladı. Onu bırakmak istedim ama dürüst olduğu için ve hatalarından gerçekten pişman olan bir insanı cezalandırmak istemedim. Onu dinden soğutmak da istemedim. Ancak ne yaptığımı bilmiyorum. Onu çok seviyorum ama aynı zamanda imanımın bu sınav karşısında zayıflamasından da korkuyorum. Ahzâb Suresi 35. ayet bize imanlı ve erdemli olmayı öğütlüyor. Acaba benim imanımda mı bir eksiklik var? Neden hayır deyip net bir tavır koyamıyorum, neden ona yardım etmek istiyorum? Her namazımda, "Rabbim ona hidayet versin, imanını arttırsın, benim de imanımı güçlendirsin." diye dua ediyorum. Bana da dua edin hocam, hayra dua eder gibi şer için dua etmeyeyim. Rabbim, bana rağmen beni korusun. Ama seviyorum... Niyetim harama yaklaşmadan evlenmek, gönül eğlendirmekten Allah’a sığınırım. Anlatacak, danışacak kimsem yok. Sizi hep bir baba, bir abi gibi gördüm. Ne yapmalıyım, lütfen bana yardımcı olun. Aklım yetmiyor...