Fetva Meclisi
Soru
Ben çocukluğumdan beri dinin gereklerinden uzak büyüdüm. Yaptığım hataların bedelini hep kendim ödedim. Bu yaşıma kadar bir sürü günaha bulaştım ama tanıştığım bir arkadaşla düzgün bir yola girmeye çalışıyorum, fakat içimdeki bu sıkıntılar gitmiyor. İşlediğim günahlar, suçlar beni ümitsiz bırakıyor. Her ne kadar kendimi toparlayıp düzgün biri olmak istesem de aklıma bunlar geliyor, utanıyor ve vicdan azabını çekiyorum; kendimi affedilmez biri olarak görmeye başlıyorum. Arkadaşım vasıtası ile az bir miktar da olsa vakıflara yardım ediyorum, ibadetlerimi de yapmaya başladım ama bu suçluluk hissi benim içimi bunaltıyor. Ne yapmam, nasıl bir yol izlemem gerekir hocam?