Fetva Meclisi
Soru
Hocam ben yirmi yedi yaşında bekâr bir kızım. İki yıldır ilmi anlamda koşuşturmalı bir hayatım vardı. Bu yıl ulaşım sıkıntısından ve babamın pek rızası olmamasından ötürü daha çok evdeyim. Elhamdülillah şimdi de yüz yüze olmasa da takip ettiğim dersler var. Bu yıl evde daha çok bulunmamın da etkisiyle sanırım ibadetlerimde çok fazla vesvese yapıyor oldum. Fıkhen bir şeyleri öğrendikçe de daha çok yanlış yaptığımı ve eksik olduğumu düşünmeye başladım. Abdest ve namaz konusunda daha çok oluyor. Üç aydır bu durum çok arttı. Abdestim bozuluyor gibi hissedip emin olamıyorum. (Yellenme durumu ve mide guruldaması da gün içinde bazen defalarca olabiliyor.) Defalarca abdest alıyorum. Tam namaza duruyorum ses ve koku yok diyerek devam ederken bu seferde rükû yaptım mı, secdeyi iki kez yaptım mı, üçüncü mü dördüncü mü rekâttı, yanlış mı çıkarttım kelimeyi diye her duruşumda bir şüphe oluyor. Namazları tekrar tekrar kılarken buluyorum kendimi. En sonunda sehiv secdesi yapıp oldu diyorum. Huşu içerisinde tekrarlamadan namaz kılmayı çok istiyorum. Şeytanın beni ümitsizliğe düşürmesinden çok korkuyorum. Rabbimin benden istediği de bu değil biliyorum. Sizin nasihatinize çok ihtiyacım var. Nasıl bir yol izlemeliyim?