Fetva Meclisi

Kadın, muhtaç olan eşine zekât verebilir. Ancak bu kapıyı kullanmanın tercih edilmemesi tavsiye edilir.

Kadının bekleyeceği iddetin kazası yoktur. İstiğfar etmesi yeterlidir.

Selamünaleyküm. Kadın boşandıktan sonra iddet süresince eşinin himayesindedir, masraflarını karşılar. İddet bittikten sonra ise zorunlu bir nafakası yoktur. Boşanmadan önce erkeğin böyle bir vaatte bulunması durumu ise müstesnadır.

Bir insanın eşinin cezaevinde olması fakir olmasını gerektirmez. Zekât ise fakire verilir. Eşi cezaevinde ve kendisi de fakir ise zekât verebilirsiniz.

Bu kural nafile ibadetler içindir. Asla farz ibadetler için geçerli değildir. Ramazan orucu mesela kocaya değil hiç kimseye sorulmadan tutulur. Kadına “eşine sor” denen nokta genel bir izin isteme durumunu yansıtmaz. Nafile ibadet ve eşin istekleri çeliştiğinde tercihinin eşten yana olması yönünde bir emirdir bu. Böylece kadın, erkekten belli haklarını rahatlıkla talep edebilmesi ve erkeğin de haklı gibi duracağı bir engelin arkasına sığınmaması için bu kural vardır. Nafile ibadetlerde yani kadının daha fazla sevap kazanmak için yapacağı ibadetlerde ise eşinin aile içi ilişkilerde kendisinin ihmal edildiği yönünde bir tutum hissetmesi olarak özetlenebilecek bir sorun oluşmasın diye nafile ibadetle yine bir nafile ibadet derecesinde olan eşle ülfet konusunda kadına eşle ülfeti tercih etmesi söylenmiştir. Zira erkeği ile ülfet kaybından oluşabilecek sıkıntı nafile ibadetin kaybından oluşabilecek sıkıntıdan daha büyüktür. Kadın için böyle bir yönlendirme bulunduğu gibi erkeğin de kadının haklarına ve kişiliğine karşı hassas olması gereken benzer emirlere muhatap olduğu dinimizin genel çizgileri içinde bilinen bir gerçektir. Bu da aile içi bir dengeleme noktası olarak ele alınabilecek tavsiyeler arasında bir tavsiye olduğunu göstermektedir.

Selamünaleyküm. Eşinin durumu ne olursa olsun ondan izin alması ise gerekmektedir.

Çocuklara akıl baliğ oluncaya kadar onlar nafaka vermelisin elbette. Eşinle de mahkeme boşamamış olsa bile sen boşama sözünü kulandı isen boş sayılırsınız. Bir zulüm yapmadı isen bu boşama ile boşandığın için vebale girmiş olmazsın.

Eğer anlattığınız gibi ve o kadar ise en temelden çatlamış bir evliliğiniz bulunuyor. Eşinizin ailesini devreye sokun. Bu sorunu onlar sizin de ailenizle görüşerek çözemezlerse bu hakaretleri dinlemeniz gerekmeyebilir. Bizim kanaatimiz meselenin sadece ziyaret kaynaklı olmayacağı şeklindedir. İçeride saklanan başka sıkıntılar vardır.

Boşanma durumunda malların bölünmesi meselesi fıkıh kaynaklarımızda bu şekli ile yoktur. Bir ortak iş söz konusu idiyse bölüşmeden söz edilebilir. Şunu unutmayınız: Biz bir İslam devletinde yaşamıyoruz. Yaşadığımız laik devlette İslam ne dedi diye sormanın bir anlamı olmuyor. Zira bir asırdır dinimizin vicdanlara sıkıştırılmasına ses çıkarmadık. Akıbetin bir parçası da bu oldu.

Bugüne kadarki fıkıh bilgisinde boşanan kadının boşandığı kocasından ona mahsus bir nafaka alması yoktur. Çocuklarının masraflarını eski kocası karşılar. Nafakadan kasıt budur. Bugünkü uygulamada ise kadına bir nafaka takdir edilmektedir. Bunun kadim fıkhımızda yeri yoktur ama bunu zorunlu hâle getiren durumların da olabileceğini zannederiz.

Önce oldu dediğiniz nikâhın ne kadar doğru bir nikâh olduğunu bilemediğimiz için olmuş kabul ederek cevap veriyoruz. Siz varlıklı da olsanız sizinle nikâhlanan sizin maddi ihtiyaçlarınızı ve cinsel arzunuzu makul bir şekilde tatmin etmek zorundadır. Bunu yapmayanın nikâhından mahkeme yöntemi ile çıkabilirsiniz. Sizin mahkemeye müracaatınız mümkün olmayacağına göre mahkeme gibi iş görebilecek bir yöntem bulabilirsiniz. Onunla sizi boşaması için açıkça konuşun. Ağırlığınızı koyun ve bu yükten kurtulun.

Mesajın hukuki nitelik taşıdığı bir zamandayız. Nikâhlınız size mesajla boşadığını bildirdi ise size en azından bir bain talak/nikâhı bitiren talak vermiş olur. Bunu daha sonra yalanlar ya da başka bir mazeret üretirse belki bir çözüm konuşulabilir. Sizin de basiretli davranıp bu durumdaki bir eş adayının peşinden ağlamamanız gerekir. Daha basiretli düşünün.